ఐతే OK

అన్నయ్యా కాంబినేషనా

2009-04-17T02:33:00.000-07:00

మా అన్నయ్యకి తినడమంటే చాలా ఇష్టం. సన్నగా రివటలా ఉన్నాడు వీడేం తింటాడు అనుకుంటారు చూసినవాళ్ళు. కానీ చక్కగా తింటాడు. కాంబినేషన్స్ చేసుకుని తినడమంటే వల్లమాలిన ఇష్టం. ఈ ఇష్టమే క్రమంగా అభిమానంగా మారి అది కాస్తా వెర్రిగా అభివృద్ధి చెంది చివరికి వేయి తలలతో వికటాట్టహాసం చేయడం మొదలెట్టింది. ఎలా అంటే ఎప్పటిలా మొన్నొక రోజు నా రూంకి భోజనానికి వచ్చి చేపల పులుసులో టమాటా సాస్ కలుపుకుని 'అద్భుతం' అన్నాడు. ఇలా అయితే నా రూంకి రావద్దు అని గట్టిగ వార్నింగిచ్చాను (అప్పటికే నా రూమ్మేట్స్ రామీ గాడు, బస్సోడు ఇద్దరూ బయటికి పారిపోయారు). సరేలే అంటూ తనతో తెచ్చుకున్న ఒక బాక్స్ తెరిచాడు. ఏంట్రా తెచ్చావ్ అంటే పెరుగులో కాంబినేషన్ కోసం కోర్నెటొ చాక్లెట్ ఐస్ క్రీమ్ తెచ్చాను ట్రై చెయ్ అన్నాడు. ఇలా ముదిరింది మా వాడి కాంబినేషన్స్ వెర్రి.

చెప్తే వినడు, తప్పురా అంటే ఒప్పుకోడు. పైపెచ్చు నా క్రియేటివిటీని అర్ధం చేస్కొండ్రా అనడం మొదలెట్టాడు. ఫుడ్ కాంబినేషన్స్ మీద రీసర్చ్ చేస్తాను, నా క్రియేటివిటీని పెంచుకుంటాను అని శని, ఆదివారాలు మొత్తం సిటీలో ఉన్న రెస్టారెంట్ల మీద వరుసగా దాడి చేయడం మొదలెట్టాడు. పోయిన వారం బౌల్-ఓ-చైనా అనే చైనీస్ రెస్టారెంట్ కి వెళ్లి అమెరికన్ చాప్సి అనే ఐటం చూసి చైనీస్ ఫుడ్ లో అమెరిక అనుకుని ఆర్దరిచ్చేసాడు. అది వచ్చేలోగా ఒక చికెన్ సూప్ చెప్పాడు. వచ్చిన చికెన్ సూప్ లో వీడు తీసుకెళ్ళి ఊర మిరపకాయ పచ్చడి కలుపుకుని తాగేసాడు. ఆ తర్వాత వచ్చిన అమెరికన్ చాప్సిలో చిల్లి సాసు, టమాట సాసు వేసుకుని మిగిలిన ఊర మిరపకాయ పచ్చడి కలిపేసాడు. తను తినడమే కాకుండా పక్క టేబుల్ వాళ్ళకి కూడా ఆఫర్ చేసాడు. చివర్లో వెనీలా ఐస్ క్రీమ్ చెప్పి అందులో అరటిపండుతో చేసిన స్వీట్ కలుపుకుని తిన్నాడు. అప్పటికే పక్క టేబుల్సు వాళ్ళు గుసగుసలు ఎక్కువయ్యి కొంత మంది వెళ్ళిపోయేసరికి మేనేజ్మెంట్ వాళ్ళు వీడు తిన్న వాటికి బిల్లేసి దాని మీద టాక్స్ మాత్రం కట్టించుకుని పంపేసారు. అప్పటికీ వీడి రీసర్చ్ ని ఆపక పక్కనే ఉన్న ఫ్రూట్ జ్యూస్ సెంటర్లో దూరి ఆల్ మిక్స్ ఫ్రూట్ జ్యూస్ చెప్పి దానికి ముందు ఫ్రూట్ సలాడ్ చేయించుకుని అందులో నిమ్మకాయ పిండుకుని తినేసి ఆల్ మిక్స్ ఫ్రూట్ జ్యూస్ లో స్ప్రౌట్స్ కలుపుకుని తాగేసాడు.అప్పటికిగాని వీడి కడుపులో కరడుగట్టిన క్రియేటివిటీ కరగలేదు, చివరికి అరగలేదు, నేను మెడికల్ స్టోర్ కి పరుగెట్టక తప్పలేదు.

ఒకసారి మా ఊర్లోని చుట్టాలమ్మాయి పెళ్ళికి వెళ్ళాము. పెళ్ళిళ్ళు, ఫంక్షన్స్ లో భోజనాలంటే మా వాడి రీసర్చు, క్రియేటివిటీ అనే రెండు వికృత చేష్టలు బయటికొచ్చి విలయతాండవం చేస్తాయి. ఎందుకంటే ఇక్కడ ఐటమ్స్ ఎక్కువుంటాయి కాబట్టి ఎక్కువ కాంబినేషన్స్ ట్రై చేయచ్చని వీడి నోటి దురదాభిప్రాయం. అలాంటపుడు వాడితో భోజనం చేయడమంటే ఒకే రోజు విజయకాంత్, టి. రాజేందర్, థ్రిల్లర్ మంజూల సినిమాలు చూసినట్టే. నేనింత భయపడటానికి కొన్ని బలమైన కారణాలే ఉన్నాయి. మచ్చుకి ఒకటి, ఇద్దరమూ కలిసి మా కామన్ ఫ్రెండ్ కూతురి మొదటి పుట్టినరోజు ఫంక్షన్ కి వెళ్ళాం. అక్కడ వీడు బంగాళాదుంప ఫ్రైలో రసగుల్లా పాకం కలుపుకోబోయాడు నేను ఆపెలోగా ఉలవ చారు కలిపేసుకున్నాడు ఇటువంటి ఎన్నో దారుణాలు ఎదురయ్యేసరికి ఫంక్షన్స్ లో వీడితో కలిసి భోజనం చేయడం మానుకున్నాను. ఇప్పుడు ఇక్కడ మా నాన్న గారు వచ్చి భోజనం చేద్దాం పదండ్రా అనగానే మీరు వెళ్ళండి నేను తర్వాతి బంతిలో తింటాను అన్నాను. ఇక్కడ బంతి భోజనాలవడంతో మా వాడు చాలా ఫీలయ్యాడు. అన్ని వాళ్ళు పెట్టినప్పుడే తినాలి కాంబినేషన్స్ ట్రై చేయడానికి వీలవదు బఫేలో లాగా అని తను అరిటాకులో తిననని ప్లేటు అడిగి తీస్కుని అన్ని ఐటమ్స్ ఉండే టేబుల్ పక్కకు చేరాడు. ఇక మొదలెట్టాడు బూరికి చిల్లెట్టి సాంబారు పోయడం, గుత్తి వంకాయ కూరలో జాంగ్రీ పిసకడం ఇలా చివరకు పెరుగులో నెయ్యి వేయమనేంత వరకు వెళ్ళాడు. మా నాన్న గారు వెళ్లి ఇదేంట్రా అని అడిగితే సాంబారులో రస్నా కలుపుకుంటావా లేదా అంటూ మొండికేసాడు. నేనింకా తట్టుకోలేక వీడ్ని పక్కకు తీసుకెళ్ళాను. నా భోజనం అయ్యేలోగా కొబ్బరి నీళ్ళల్లో పనసతొనలు ముంచుకుని తింటున్నాడు. ఇదేంట్రా అంటే సంబారిడ్లీ లాగా అంటూ పోలిక చెప్పాడు.

ఈ విపరీత ధోరణి దగ్గరివాళ్ళకే తప్ప బయటి వాళ్లకి తెలీదు. చిన్నప్పుడు వీడితో కలిసి చదువుకున్న వెంకటరత్నం కనిపించాడు. ఏం చేస్తున్నావని అడిగితే తాజ్ బంజారాలో చెఫ్ ని అన్నాడు. అయితే ఈ సంగతి మా అన్నయ్యకి చెప్పోద్దన్నాను. కాని వీడికి ఎలా తెలిసిందో వాడితో బాగా జతకట్టాడు. వీడి ఫుడ్ ఇంట్రస్ట్ చూసి ముచ్చటపడి వెంకటరత్నంగాడు ఒక రోజు వీడ్ని తాజ్ బంజారా కిచెన్ లోకి తీస్కెళ్ళాడు. వీడ్ని పక్కన కూర్చోబెట్టి ఎవరో ఫారిన్ నుంచి వచ్చిన గవర్నమెంట్ అఫిసియల్స్ కి బ్రేక్ ఫాస్ట్ తయారు చేస్తున్నాడు. వెంకటరత్నంగాడు చూడనపుడు వాడు చేసిన సాండ్విచ్ లో వీడి కొంచెం టేస్టింగ్ సాల్ట్ కలిపాడు వెనిగర్ మిక్స్ చేసి. అంతే అప్పుడు కనిపించడమే మా వెంకటరత్నంగాడు.

ఇప్పటివరకూ కాంబినేషన్స్ అంటూ రెండు ఐటమ్స్ మాత్రమే కలిపేవాడు. కాని ఇప్పుడు క్రియేటివిటీ ఎక్కువయ్యి మల్టిపుల్ కాంబినేషన్స్ అంటున్నాడు. ఈ రోజే మా అమ్మ, నాన్న హైదరాబాద్ వచ్చారు అన్నయ్య ఫ్లాట్ కి. వెళ్లి చూద్దును కదా మా అమ్మ చేత కొబ్బరిముక్కలకి కారప్పొడి దట్టించుకుని కాఫీలో కలుపుకుని తాగుతున్నాడు.

ఐతే OK..

మూడు మూళ్లు తొమ్మిది

2009-03-17T11:56:00.000-07:00

3339, అవును మూడు మూళ్లు తొమ్మిదే కదా . నాకు లెక్కలు ఆట్టే రావు కానీ కూడికలు మాత్రం బాగా వచ్చు... అని నమ్మకం. నాకు నచ్చితే నమ్ముతాను, నమ్మితే చెప్తాను, చెప్పిందే మర్చిపోతాను.. ఒక్కోసారి. ఒకవేళ నేను నమ్మింది తప్పైతే నాకిష్టమైన జీనియస్ ఆయినా చెప్పాలి లేదా సన్నాసైనా చెప్పాలి.

ఇప్పుడు చెప్పొచ్చేదేంటంటే నాకిష్టం లేని లెక్కల గురించి కాదు, మూడు మూళ్లు తొమ్మిది అనే నంబరు గల ఒక తెల్లటి(అక్కడక్కడా పెచ్చులూడిపోయిన) కారు గురించి. ఈ కారు యజమాని భీమరాజు. భీమరాజు వంశీ సినిమాలోని కారెక్టర్ లాగా చాలా సరదాగా ఉంటాడు. తన కారుని ఎంతో ప్రేమించి, లాలించి, కీర్తించి, బుజ్జగించి, చివరికి జాడించి తన్ని మరీ నడిపించేవాడు. ఇతను మా నాన్నకి ఫ్రెండు.

ఒకసారి మా తాతయ్యగారికి స్వయానా అన్నయ్యయిన మా పెద్ద తాతయ్యగారింటికి బయల్దేరాము. వాళ్ళ పిల్లల పిల్లలందరితో కలిసి బోళ్ళోరి పాలెంలో (బోళ్ళ వారి పాలెం) ఉండేవారు. చాలా పెద్ద ఫ్యామిలీ.

కారులో వెళ్దామని మా నాన్న భీమరాజుని రమ్మన్నారు. మర్నాడు పొద్దున్నే భీమరాజు కారుకి డీజిలు పోయించి, టైర్లకి గాలి పట్టించి మా ఇంటి ముందు వాలాడు. టీలు, టీఫినీలు కానిచ్చి బయల్దేరాం.

డ్రైవరు పక్కనుండే ముందు సీట్లో కూర్చోడమంటే మా తాతయ్యగారికి ఇష్టం. కానీ ముందు సీట్లో మా నాన్నగారిని కూర్చోమన్నాడు. 'ఎందుకురా' అంటే 'అటువైపు డోరు సరిగ్గా పడటంలేదు పట్టుక్కోర్చోవాలి' అన్నాడు. 'వార్నీ కారుని తీస్కెళ్ళి లాకూల కిందకి గెంట ఇదేం ఫిట్టింగురా' అంటే 'ఈ సారికి సర్దుక్కూర్చోండీ' అంటూ తన వైపు డోరు వేస్కుని వెనకాల డోరుకి కలిపి గుడ్డ కట్టడం మొదలెట్టాడు. 'అదెందుకురా' అంటే 'ఈ డోరు కూడా సరిగా పట్టదండి కారు తోలేటప్పుడు పట్టుకోడం ఇబ్బందవుతుందని గుడ్డ కడుతున్నా' అన్నాడు . 'ఒరేయ్ నీ కారుని లాకూల కిందకి కాదురా షుగర్ ఫ్యాక్టరీలోని తుక్కు మిషన్లో పడెయ్యాలి' అని మా నాన్న మళ్ళీ తిట్టారు. ఎలాగయితేనేం మొత్తానికి బయల్దేరాం. దగ్గరిదగ్గరిగా 20 కిలోమీటర్ల దూరం. గంటలో వెళ్ళిపోయాము. అవును గంటే. పల్లెటూరు కదా రోడ్లు బాగోవు మరి, జాయిగా వెళ్ళాలి.

పొద్దున్నే టీ, టిఫినీలకి, మద్యాహ్నం భోజనాలకి మధ్యలో తాగే టీల పనిలో ఉన్నారు మా పెద్ద తాతయ్య & ఫ్యామిలీ. మాకు రెండో దఫా టీ, టిఫినీలు అయ్యాయి. నేను, పెదనాన్న వాళ్ళ పిల్లలు ఆడుకోడానికి చెరకు తోటల్లోకి వెళ్ళాము. ఇక్కడ నన్ను ఆపేవాళ్ళు ఎవ్వరూ లేరు. కావలసినన్ని చెరకు గడలు తినొచ్చు, తోట పక్కనుండే మామిడి తోపులోని చెట్లన్నీ ఎక్కచ్చు. అక్కడే బెల్లం తయారు చేసే ముందు వచ్చే పాకం తినొచ్చు. ఇలా చాలా సరదాగా గడిపేసాను. మద్యాహ్నం భోజనం చేసి మళ్లీ ఆటలు మొదలెట్టాము. సాయంత్రం వరకూ ఆడుకుని, తినాల్సినవి తినేసి మళ్ళీ ఇంకోసారి టీ, టిఫినీలు కానిచ్చి మా ఊరు బయల్దేరాము.

సాయంత్రం ఆరయింది. కొద్దికొద్దిగా చీకటి పడుతూ ఉంది. ఈ సారి కూడా పొద్దున్న లాగానే ముందు మా నాన్న డోరు పట్టుకుని కూర్చున్నారు. అప్పటికే భీమరాజు డోరుకి గుడ్డ కట్టేసుకున్నాడు. అందరం సరదాగా మాట్లాడుకుంటూ వెళ్తున్నాం. మా నాన్న ఏదో అంటే భీమరాజు గట్టిగా నవ్వుతున్నాడు. ఇంతలోనే మా నాన్న రోడ్డు వైపు చూస్తూ గట్టిగా 'చూస్కోరా' అనడం, భీమరాజు సడన్ గా బ్రేక్ వేయడం, పెద్ద శబ్దం రావడం జరిగిపోయాయి. కారు కింద ఏదో పడినట్టు అర్ధమయింది మాకు. భీమరాజు వెంటనే కిందకి దిగి కారు చుట్టూ తిరిగి చూసాడు. ఏమి లేదని చెప్పాడు గాని మా నాన్న కూడా దిగి చూసారు. కారులో ఉన్న నాకు ఏం జరిగిందో ఏంటో, కారు కింద పడి ఎవరైనా చనిపోయారో ఏంటో అనుకుంటూ భయపడుతూ కూర్చున్నాను. మా కారు వచ్చిన దారిలోనే కొంచెం దూరంలో ఒక కోడి చచ్చిపోయి పడి ఉంది. భీమరాజు దాన్ని మా నాన్నకి చూపిస్తూ 'ఏవండీ మన బండేనంటారా తొక్కేసింది' అన్నాడు.

నాన్న: కళ్ళు మూస్కుని తోల్తే కోడినేంటి కొండనైనా తోక్కించేస్తావ్

భీమరాజు : ఊరుకోండి మీరు మరీను

నాన్న: సిగ్గుపడింది చాల్లే

భీమరాజు: ముందు దీన్ని తీసుకెళ్ళిపోదాం పదండి, అసలే పల్లెటూరు ఎవరైనా చూసారంటే కోడి మాదే డబ్బులివ్వండంటారు

నాన్న: ఎక్కడికి తీసుకుపోతావ్.. ఇలా వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా మా తాతయ్య గారు ఎంట్రా ఏం జరిగింది? ఇంతసేపెంటి? అని అరిచారు. వెంటనే వాళ్ళిద్దరూ వచ్చి కార్లో కూర్చుని ఒకరు డోరు పట్టుకుని, ఇంకొకరు డోరుకి గుడ్డ కట్టుకుని బయల్దేరి ఇంకో అరగంటలో ఊరెళ్ళిపోయాము.

ఆ తర్వాత కొన్ని రోజులకి తెలిసింది, ఆ రోజు భీమరాజు కోడిని ఇంటికి తీసుకెళ్ళి కూర వండేసాడని.

ఐతే OK..

జ్యోతిలక్ష్మి దొరికింది - 2

2008-12-29T00:45:00.000-08:00

జోతిలక్ష్మి తప్పిపోయిన పర్వం.

మా పొలం ఉండేది గొల్లవాని చెరువు అనే ఊళ్ళో. ఈ చిన్ని ఊరికి ఒక సెంటర్ కూడా ఉంది. అదే గొల్లవాని చెరువు సెంటర్. ముందుగా అక్కడికి వెళ్లి గేదె ఏమైనా అటుగా వచ్చిందేమో అని వాకబు చేసారు. అక్కడే ఉన్న అబద్దాన్ని(చాలా ముసలతను, మా పొలంలో ఏ పని ఉన్నా ముందుగా అతన్నే పిలిచేవారు, చుట్టని చులాగ్గా అడ్డ పొగ వేస్తాడు) కూడా అడిగారు. ఇటువైపు వెళ్ళగా నేను చూడలేదు అని చెప్పాడు. అలా వెతుకుతూ వడ్లవాని పాలెం, జిన్నూరు పాలెం, జిన్నూరు, కాపవరం, చింతపర్రు ఇలా చుట్టుపక్కల చాలా ఊళ్ళు వెతికారు. కానీ గేదె ఎక్కడుందో, ఎలా వెళ్లిందో, ఎవరూ చెప్పలేకపోయారు.

జోతిలక్ష్మి అంటే నాకు అంత ఇష్టం ఉండేది కాదు. నన్ను చూడగానే తల ఎగరేసేది, అంటే దగ్గరకొస్తే పోడుస్తానన్నట్టు చూసేది. అందుకే నేను కొమ్ముల గేదెతోనే ఎక్కువగా ఆడుకునేవాడిని. దానికి పచ్చ గడ్డి వేసి జోతిలక్ష్మికి మాత్రం ఎండు గడ్డి వేసేవాడిని. గేదేలకి పచ్చగడ్డి అంటే చాలా ఇష్టం, జోతిలక్ష్మికి ఇంకా ఎక్కువిష్టం.

జోతిలక్ష్మి లేచిపోయి కాదు కాదు వెళ్లిపోయి రెండ్రోజులైంది. మా నాన్న ప్రతీ రోజూ పొద్దున్నే వెళ్లి గేదె గురించి వెతికి సాయంత్రానికి వచ్చేవారు. మూడోరోజు సంతోషంగా వచ్చారు జోతిలక్ష్మి దొరికిందంటూ.
ఎక్కడో జిన్నూరు పాలెంలో ఒకతనికి గేదె దొరికింది అని తెలిస్తే వెళ్లారు. అది మా జోతిలక్ష్మే. ఆ రెండ్రోజులు దానికి ఎంతో ఇష్టమైన పచ్చగడ్డితో పాటు పచ్చి మంచినీళ్ళు కూడా ముట్టుకోలేదు. మా నాన్నని చూడగానే ఎంతో సంతోషపడిపోయి రెండు బక్కెట్ల నీళ్లు కూడా తాగేసింది. అక్కడినుంచి మా నాన్న సైకిలు వెనకాలే స్పీడుగా నడుస్తూ పొలానికి వచ్చేసింది.
ఆ తర్వాత ఇంకెప్పుడూ ఎక్కడికీ వెళ్ళలేదు.

ఐతే OK..

జ్యోతిలక్ష్మి దొరికింది

2008-11-15T00:31:00.001-08:00

అప్పుడు నేను ఎనిమిదో తరగతి చదువుతున్నా.
సాయంత్రం ఐదయ్యింది, నాకు బడి ఐపోయింది.
ఇంటికి పది నిమిషాల్లో వచ్చేసాను. పెన్సిలు కాగితం తీస్కుని అరుగు మీద కూర్చున్నాను.
వచ్చేపొయ్యే స్కూటర్లు, కార్లు, బస్సులు ఇంకా లారీల నంబర్ ప్లేట్ల మీద ఉండే అంకెల్ని కలపడం నా అలవాటు.

ఇంతలొ మా తాతయ్యగారు(నాన్నకి నాన్న) అరుగుమీదే కుర్చీ వేసుకుని నాకు మూడు రూపాయలిచ్చి బర్కిలీ సిగరెట్ పాకెట్ తెమ్మన్నారు. నేను సగం తిట్టుకుంటూ బయల్దేరాను. ఈ సగమే ఎందుకంటే సిగరెట్ తాగడం అనే తతంగం నాకు నచ్చదు. ఇంకో సగం ఎందుకు తిట్టుకోలేదంటే సిగరెట్ పాకెట్ కి రెండున్నర పోగా మిగిలిన అర్ధరూపాయి నాదే.

ఇంటికి దగ్గర్లోనే ఉండే సోడా కొట్లో సిగరెట్ పాకెట్ కొని తిరిగి వచ్చేప్పుడు నిద్రగన్నేరు చెట్టు కింద ఉండే బడ్డీ కొట్లో అర్ధరుపాయితో రెండు మామిడి తాండ్ర ముక్కలు కొన్నాను.

ఈ బడ్డీ కొట్టు ముసలాయనకి నాకు పడదు. కాని వాళ్ళ కొట్లో ఉండే మామిడి తాండ్ర ముక్కలంటే మాత్రం భలే ఇష్టం. ముక్కలో నుంచి ఒక్కో పొర తీస్కుని తినడం ఇంకా ఇష్టం. అలా మామిడి తాండ్ర ముక్కలు తింటూ ఇంటికి వచ్చి తాతయ్యగారికి పాకెట్ ఇచ్చేసి నేను పెన్సిలు పేపరు తీస్కుని అంకెల్ని కలపడం కంటిన్యు చేసాను. కాసేపటికి పేపరు మీద డాఫీ డక్ బొమ్మ పూర్తయ్యింది. చీకటి కూడా పడింది.

ఏడున్నర అయిపోవచ్చింది ఇంకా నాన్న పొలం నుంచి పాలు తీసుకు రాలేదేంటి అనుకుంటూ టీవీ పక్కనుండే షోకేసు అరలోని జంతికలు డబ్బా ఖాళీ చేసాను. ఎప్పుడో రాత్రి తొమ్మిది గంటలకి నాన్న వచ్చారు. అప్పటికే భోంచేసి అరుగు మీద కూర్చున్నాను.
రావడమే మా నాన్న నీరసంగా వచ్చారు పాలు ఒక్క కేనులోనే ఉన్నాయంటూ. జ్యోతి లక్ష్మి కనిపించలేదు అందుకే పాలు తగ్గాయి అన్నారు. ఊరుకో నాన్న, అదేమైనా పేడ పురుగా ఏంటి కనిపించకపోడానికి అన్నాను. జ్యోతి లక్ష్మి అంటే మాకున్న రెండు గేదేల్లో ఒక గేదె పేరు. ఆ గేదె ఎప్పుడూ తలని అదో రకంగా ఉపుతూ వాటినెప్పుడైనా కడగడానికి కాలువలో దింపినప్పుడు నడుము నుంచి తోక వరకు పార్ట్ ని ఇంకో రకంగా తిప్పుతూ ఉండేది. అందుకే దాన్ని మా నాన్నగారు జ్యోతి లక్ష్మి అని పిలిచేవారు.

మేతకి మా పొలం లోనే రెండు గేదేల్నీ కట్టేసి ఉంచుతారు. సాయంకాలానికి కొమ్ముల గేదె ఉంది గాని జ్యోతి లక్ష్మి లేదంట.
పొలం దగ్గర్లోనే అంతా వెతికి పక్కనే ఉన్న వడ్లవాని పాలెంలో కూడా వెతికారంట.

ఇంకా ఉంది, జ్యోతి లక్ష్మి దొరికే వరకు :)

ఐతే OK..

కరంటు బాంబుకి రెండు దెబ్బలు

2008-10-26T04:23:00.000-07:00

విషయం ఏంటంటే అవి దీపావళి దగ్గర పడుతున్న రోజులు. టపాసులు ఏమేమి కొనాలి, కాల్చాలి అని చాలా తీవ్రంగా ఆలోచిస్తున్నాను. ఈ తీవ్రమైన ఆలోచనలు ఎందుకంటే టపాసులు మీద ఎక్కువ తగలేయకుడదని నిర్ణయించుకున్నా. కాబట్టి ఆ తగలేసేది తక్కువైనా ఎక్కువ సౌండు, వెలుగు రావాలి, జనాల చెవుల్లో ఆ సౌండు రెండ్రోజులైనా గింగుర్లు రావాలి, ఆ వెలుగు వల్ల కళ్లు మిరుమిట్లు గొలిపి ఉన్నాయా పోయాయా అనుకోవాలి. ఈ విధంగా ఆలోచిస్తున్న నాకు కాళ్ళ మధ్యన తిరిగే భూచక్రంలా సూర్రావు తగిలాడు. ఈ సూర్రావు వాళ్ల ఉరిలో పెళ్ళిళ్ళకి లైటింగు, టపాసులు కట్టేవాడినన్నాడు, ఈ మాటతో నా మొహం మతాబులా వెలిగిపోయింది, వంద జువ్వలు ఒకే అగరొత్తి తో వేసినట్టయింది. ఐతే నాకు బాంబులు కట్టివ్వు అన్నాను. మీకు మామూలు బాంబులు కాదు కరంటు బాంబులు కడతానన్నాడు.

కరంటు బాంబులా..

ఆహా..

ఒహో..

హబ్బబ్బబ్బ..

పేరు వింటేనే వంద లక్ష్మి బాంబుల్ని వత్తు లేకుండా వరుసగా పేల్చేసినట్టుంది. వింటుంటేనే ఇలా ఉంది నిజంగా పేలిస్తే పక్కింట్లో వాళ్ళకి పట్టపగలే చుక్కలు కనిపిస్తాయని ఉహించుకుంటేనే నా మొహం మతాబులా వెలిగిపోయింది.
నేనెప్పుడూ ఈ కరంటు బాంబులు గురించి వినలేదు. సామాన్లు కొనడానికి సుర్రావుకి డబ్బులిచ్చేసాను.అప్పటినుంచి సుర్రావు చుట్టూ బిగించి కట్టిన సిసింద్రిలా తిరుగుతూ విసిగించేసాను చేసావా తెచ్చావా అని.

మొత్తానికి పది కరంటు బాంబుల్ని చేసి తెచ్చాడు నేను వేసి చూస్తానని. నచ్చితే ఇంకా చేసి తెస్తానన్నాడు.
వాటిని ఎలా పేల్చాలో అడిగాను, ఎందుకంటే అవి కరంటు బాంబులు కదా.

వాటికి అంటించడానికి వత్తులుండవు. ఈ చివర ఆ చివర రెండు కరంటు వైర్లు బైటికి వచ్చి ఉన్నాయి. ప్లగ్ లో ఒక పెద్ద వైరు పెట్టి ఆ వైరుకి బాంబు చివరలో ఉన్న రెండు వైర్లని కనెక్ట్ చేసి సిచ్చేస్తే చాలు పక్కింటోడి గోడ కూలిపోవల్సిందే అన్నాడు. ఆ ఉహల్లోనే కాకరపువ్వొత్తు పట్టుకుని వేలాడుతున్న నేను ఉత్సాహంగా వాటిని తీసుకుని మేడ మీదున్న నా గదిలోకి దూరాను.

నాకు బావ వరసయ్యే ప్రసాదుని అడిగి పెద్ద వైరు తెచ్చాను. వాడు అడుగుతూనే ఉన్నాడు ఎందుకు అని కాని నేను చెప్పలేదు. గదిలో ఉన్న ప్లగ్ లో వైరు పెట్టాను. దాన్ని పక్కనే ఖాళీగా ఉండే లాయరు గారి స్ధలంలోకి(దీన్ని పందుల దొడ్డి అనేవాళ్ళం) కరంటు బాంబుని కట్టి వదిలాను. అంత బాగానే ఉంది, ఇప్పుడు ఇది పేలగానే పక్కనున్న డాబా గదిలో నిద్రపోతున్న మా తాత వస్తే ఏం చెప్పాలో కూడా ఆలోచించాను. అప్పుడు మధ్యాహ్నం రెండైంది. సెటప్పంతా బానే ఉంది ఇంకా సిచ్చేసయ్యడమే. వెయ్యాల్సిన స్విచ్చు గదిలో ఉంది, బాంబు దొడ్లో ఉంది. ఇప్పుడు అది పేలితే నేను చూడలేను. అది పేలాలంటే గదిలో స్విచ్చేయ్యాలి. ఇంక ఇది తెమిలేలా లేదని సిచ్చేయడానికే వెళ్ళాను. కింద బాంబెలా పేలుతుందో అనే దృశ్యాన్ని ఊహించుకుంటూ సిచ్చేసాను. వేసిన వాడ్ని వేసినట్టే వెళ్లి ఉల్లిపాయ బాంబులా గోడక్కోట్టుకున్నా. ఏమైందో అర్ధం కావడానికి ఐదు నిముషాలు పట్టింది.

సిచ్చేసినవెంటనే ఫ్యుసు కొట్టేసింది, నిప్పులు కూడా వచ్చాయి వీటన్నిటికి ముందు నాకు షాక్ కొట్టింది. ఆ దెబ్బకే వెళ్లి గోడకి అతుక్కుపోయాను. కింద బాంబు సంగతి తాతెరుగు ఇక్కడ మాత్రం నాకు ఫాన్సీ చిచ్చుబుడ్డి నుంచి వచ్చే మెరుపులు కనిపించాయి. తేరుకుని చూద్దును కదా ఇంట్లో కరంటు పోయింది. మా మావయ్యేమో ఒరేయ్ జనరేటర్ వెయ్యండిరా కరంటు పోయింది అంటున్నారు అసలు విషయం తెలీక. కిందకి వేలదేసిన వైరుని పైకి లాగాను బాంబుకి రెండు చివర్ల ఉన్న వైరు తప్ప ఇంక ఆనవాళ్ళు ఏమి కనిపించలేదు. ఏమి ఎరగనట్టు నేను వెళ్లి మా అమ్మమ్మ గదిలో పడుకున్నాను.

భోజనం చేసేసి చల్లబడిపోయిన వెన్నముద్దలాగ కూర్చున్నాను. ఇంతలో మా అన్నయ్య వచ్చాడు.వాడికి నే చేసిన ఘనకార్యం(నేను కాస్త అలాగే ఫీలయ్యాను) చెప్పాను. కరంటు బాంబుని కూడా చూపించాను.

వాడు బాంబుని నన్ను మార్చి మార్చి చూసి డబ్బా మూత పెట్టి నార బాంబుని పేల్చినట్టు నవ్వాడు.చిన్న పిల్లాడి చేతిలో సిసింద్రి చీదేసినట్టుంది నాకు. ఒక పక్కన షాక్ కొట్టించుకుని నేనుంటే ఇలా నవ్వుతాడా అని. కరంటు బాంబుని ఎన్ని రకాలుగా తిప్పి చూడొచ్చో అన్ని రకాలుగా చూసి ఇదా పేలిందా అని అడిగాడు. సరే చూద్దాం పద అంటూ పై గదిలోకి తీసుకెళ్ళాడు. లోపల నవ్వారు మంచం మీద తీరిగ్గా బాసిపట్టు వేసుక్కూర్చుని మళ్లీ దాన్ని పరిశీలించడం మొదలెట్టాడు.

అరేయ్ ఇది పెలుద్దాంరా మళ్లీ అన్నాను. ఇందాక నవ్వుతాడా వీడిక్కూడా కరంటు షాక్ కొట్టించాల్సిందే అనే కోపంతో. ఇది నిజంగా పేలేదే ఐతే ప్లగ్గులో వైరు పెట్టడం ఎందుకురా ఇదిగో ఈ బ్యాటరీ కి కన్నక్ట్ చేసినా పేలాలి అన్నాడు. బాంబు రెండు కొసల్నీ బ్యాటరీ ప్లస్సు మైనస్సు దగ్గర పెడితే చాలు పేలతాయి అన్నాడు. వద్దురా పేలుతుంది అన్నాను. దీనికంత సీను లేదురా ఇదేమీ పేలదు లే అన్నాడు. అంటూనే బ్యాటరీని కనక్ట్ చేసేసాడు.

ఢాం..మ్మ్..మ్మ్

గుయ్య్..య్..య్..య్..య్..య్..య్..య్

1

2

3

4

శీతాకాలంలో పొద్దున్నే పొలాల్లో చూస్తే అంతా మంచుతో కప్పేసి ఉంటుంది. పదడుగుల దూరం లో ఏముందో చెప్పలేము. మాది కూడా అదే పరిస్థితి. కాసేపు ఏమీ కనిపించలేదు. ఆ కాసేపు ఏమీ వినిపించలేదు కుడా. ఇద్దరం కిందకెళ్ళి మొహం కడుక్కున్నాము. అమ్మమ్మ గదిలోకెళ్ళి కూర్చున్నాము.

అహ్హహ్హహ్హహహ్హహహ్హహ్హ అంటూ పడీ పడీ నవ్వుకున్నాం.

అంత కన్నా ఇంకేమి చేయలేము కదా.

ఐతే OK..

ఎర్ర టపాసు

2008-10-25T20:26:00.000-07:00

కొడుకు: అమ్మా అమ్మా ఈ ఎర్ర టపాసు కాలుస్తానే మంచిగా సౌండు వస్తది
అమ్మ: ఒరేయ్ ఎదవ సచ్చినోడా అది సిలిండర్రా..

ఐతే OK..

ఎస్సై గారు పిలుస్తున్నారు

2008-08-14T04:49:00.000-07:00

నెనప్పుడు నాలుగొ తరగతనుకుంట. స్కూల్లొ ఆగస్టు 15 కి డెకరేషన్లు చేసి ఎవరికి ప్రైజులొచ్చాయొ, ఎందుకొచ్చాయొ, ఎలాంటివొచ్చాయొ మాట్లాడుకుంటు స్కూల్లొ ఇచ్చిన బిస్కట్లు, చాక్లెట్లుతింటు మధ్యాహ్నానికి ఇంటికి బయల్దేరాం.
మా ఇల్లు స్కూలుకి కొంచెం దగ్గరే.స్కూలు మెయిను రోడ్డు మీద రైల్వే గేటు దగ్గర,మా ఇల్లు అదే రోడ్డులొ కొంచెం ముందుకి వెళ్తే గరువు మీద.

పిల్లమందరం ఎంతో సంతోషంగామాట్లాడుకుంటూ రోడ్డు మీదే గట్టిగా అరుస్తూ, అల్లరి చేస్తూ వస్తున్నాము.

అలా ఎప్పుడు గరువు మొదట్లోకి వచ్చామో తెలీదు.హఠాత్తుగా మా ఎదురుగా ఒక కానిస్టేబులు నుంచుని మమ్మల్ని ఆగమన్నట్టుగా సైగ చేస్తూ మా దగ్గరికి వచ్చారు. ఈ కానిస్టేబులు రోడ్డుకావైపునున్నఇంకో కానిస్టేబుల్ని అడుగుతున్నాడు వీళ్ళేనా అని.

మాకేమీ అర్ధం కావట్లేదు. మమ్మల్ని వీళ్ళెందుకు ఆగమంటున్నారో అని.

దారిలొ వస్తున్నప్పుడు అంత ఎక్కువ అల్లరి చేసేమా?

లొపలికి తీసుకెళ్ళి కొడతరా??

మా ఇంట్లో వాళ్ళకి చెప్తారా??? అని చాలా సందేహాలొచ్చాయి నాకు.

ఇంతలొ ఎస్సై కుడా బయటికి వచ్చి మమ్మల్ని తీస్కురమ్మన్నట్టుగా సైగ చేసారు.
వెంటనే కానిస్టేబులు మమ్మల్ని ఎస్సై గారు పిలుస్తున్నారు పదండి అన్నారు.
పిల్లలందరము కుక్కిన పేనుల్లా కానిస్టేబులు వెనకాలే వెళ్ళాము.
మమ్మల్ని స్టేషను లొపలికి తీసుకెళ్ళారు.

లొపలికి వెళ్ళగానే ఆశ్చర్యం.
లొపల బోల్డన్ని బిస్కెట్లు చాక్లెట్లు ఉన్నాయి.
ఎస్సై మమ్మల్ని కావల్సినన్ని తీస్కొమన్నారు.

మేము తీసుకుని బయటికొచ్చాక మా చేత జాతీయ గీతం పాడించి జెండాకి సెల్యూట్ చేయించి పంపించేసారు.
ఇది జరిగి ఎన్ని సంవత్సరాలైనా నాకు ప్రతీ ఆగస్టు 15కి గుర్తొస్తుంది ఈ సంఘటన.

మీ అందరికి స్వాతంత్ర్య దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు.
జై హింద్.

--------------------------------------------

ఐతే OK..

భారత్ కు చైనా ఒలింపిక్స్ లో తొలి స్వర్ణ పతకం

2008-08-10T22:12:00.000-07:00

ఒలింపిక్స్ లో మనకి తొలి స్వర్ణ పతకం సాధించి పెట్టిన షూటర్ అభినవ్ బింద్రా.
అప్పుడెప్పుడో 1980 మాస్కో ఒలింపిక్స్ లో మనకి హాకీలో స్వర్ణ పతకం వచ్చింది.
ఇంక పతకాల వేటలో ముందంజ వేస్తామో లేదా ఇక్కడే ఆగిపోతమో వేచి చూడాల్సిందే.

బగ్ లెన్నువారు తమ బగ్ లెరుగరు.

2008-07-10T21:28:00.000-07:00

బగ్ లెన్నువారు తమ బగ్ లెరుగరు

ఎందుకంటే.. మనం ఎప్పుడూ రిస్క్ తీసుకోం.

2007-10-20T20:43:00.000-07:00

గమనిక: ఏదో తింటూనో, తాగుతూనో ఇది చదవద్దు.

పెగ్-1: మందు విషయంలో మాత్రం మనం ఎప్పుడూ రిస్క్ తీసుకోం.
సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చేసరికి, మా ఆవిడ వంట చేస్తుంటుంది.
వంటింట్లోంచి వంటపాత్రల్ శబ్దం వినిపిస్తూంటూంది.
మనం పిల్లిలా ఇంట్లో దూరతాం.
చెక్క బీరువాలోంచి మందు బాటిల్ తీస్తాం.
ఫొటోలో తాతగారు నవ్వుతూ చూస్తారు.
ఈ చెవిలో సద్దు ఆ చెవిలో పడనివ్వం.
ఎందుకంటే.. మనం ఎప్పుడూ రిస్క్ తీసుకోం.
ఎవరూ వాడని బాత్రూం అటకమీంచి గ్లాసందుకుంటాం.
లటక్కన పెగ్గేసి చటుక్కున మూతి తుడుచుకుంటాం.
గ్లాసు కడిగేసి అటకమీద పెట్టేస్తాం.
అఫ్‌కోర్స్, బాటిల్ కూడా చెక్కబీరువాలో పెట్టేస్తాం.
తాతగారు బోసినవ్వుతో చూస్తారు.
వంటింట్లోకి తొంగిచూస్తాను.
మా ఆవిడ చపాతీపిండి కలుపుతూటూంది.
ఈ చెవిలో సద్దు ఆ చెవిలో పడనివ్వం.
ఎందుకంటే.. మనం ఎప్పుడూ రిస్క్ తీసుకోం.
నేను: శర్మగారమ్మాయి పెళ్ళి సంగతేమైంది?
ఆవిడ: తిన్నగా ఉంటే కదా మంచి సంబంధాలు రావడానికి?

పెగ్-2: మనం మళ్ళీ ఇవతలకి వస్తాం.
చెక్కబీరువా తలుపు చప్పుడు చేస్తుంది.
మనం మాత్రం నిశ్శబ్దంగా బాటిల్ తీస్తాం.
లటక్కన పెగ్గేసి చటుక్కున మూతి తుడుచుకుంటాం.
ఈ చెవిలో సద్దు ఆ చెవిలో పడనివ్వం.
ఎందుకంటే.. మనం ఎప్పుడూ రిస్క్ తీసుకోం.
నేను: ఏమిటోయ్, మన శర్మ కూతురు అప్పుడే పెళ్ళీడుకొచ్చేసిందా?
ఆవిడ: ఇంకా పెళ్ళి వయసేంటి? అడ్డగాడిదలా ముఫ్పైయేళ్ళొస్తుంటే.
నేను: ఓ.. ఐసీ!

పెగ్-3 మనం మళ్ళా చెక్కబీరువాలోంచి చపాతీ పిండి తీస్తాం.
చెక్కబీరువాలో బాత్రూం ప్రత్యక్ష్యం అవుతుంది.
బాటిల్ తీసి అటకలో రెండౌన్సులు పోస్తాం.
లటక్కన పెగ్గేసి చటుక్కున మూతి ముడుచుకుంటాం.
తాతగారు పడీపడీ నవ్వుతూంటాడు.
అటకని పిండిమీద పెట్టేసి తాతయ్యని కడీగేసి చెక్కబీరువాలో పెట్టేస్తాం.
వంటింట్లోకి తోంగిచూస్తాం.
మా ఆవిడ పొయ్యిమీద బాత్రూం పెడుతుంది.
ఈ బాటిల్లో సద్దు ఆ బాటిల్లో పడనివ్వం.
ఎందుకంటే, మనం ఎప్పుడూ రిస్క్ తీసుకోం.
నేను: ఏంటే మా శర్మగార్ని గాడిదంటావా, తోలు ఒలిచేస్తాను.
ఆవిడ: ఊరికే గొడవ చెయ్యకుండా వెళ్ళి పడుకోండి.

పెగ్-4 మనం పిండిలోంచి బాటిల్ తీస్తాం.
చెక్క బీరువాలో ఓ పెగ్గు కలుపుతాం.
బాత్రూం కడిగేసి అటకమీద పెట్టేస్తాం.
మా ఆవిడ ఫోటోలోంచి నవ్వుతూ చూస్తుంటే గాంధీ వంట చేస్తూంటాడు.
ఈ శర్మ సంగతి ఆ శర్మగాడికి తెలియనివ్వం.
ఎందుకంటే.. మనం ఎప్పుడూ రిస్క్ తీసుకోం.
నేను: ఇంతకీ శర్మగాడి పెళ్ళి ఆ గాడిదతో అయ్యిందా లేదా?
ఆవిడ: నెత్తిమీద బక్కెట్ నీళ్ళు పోసానంటే.. వెళ్ళండి బయటికి.

పెగ్-5 నేను మళ్ళీ కిచెన్‌లోకి వెళ్తాను.
నిశ్శబ్దంగా అటకమీద కూర్చుంటాను.
డ్రాయింగ్‌రూంలోంచి బాటిళ్ళ శబ్దం వినిపిస్తుంటుంది.
నేను లోపలికి తొంగిచూస్తే మా ఆవిడ బాత్రూంలో మందేస్తుంటుంది.
వెంటనే లటుక్కున మూతేసి చటుక్కున పెగ్గు తుడుచుకుంటాం.
ఈ గాడిద చప్పుడు ఆ గాడిద చెవిలో పడనివ్వం.
అఫ్‌కోర్స్, తాతయ్యెప్పుడూ రిస్క్ తీసుకోడు.
శర్మ వంట చెయ్యడం పూర్తయ్యేవరకూ మనం ఫోటోలో కూర్చుని మా ఆవిణ్ణి చూసి నవ్వుతుంటాం.
ఎందుకంటే, మనం ఎప్పుడూ రిస్క్ తీసుకోం.

ఇది ఈనాడు ఆదివారం బుక్కు నుంచి కాపీ చేసింది.

ఐతే OK..

మావాళ్ళనీ పాడు చేయకండి

2007-05-31T08:26:00.000-07:00

మీకెలాగూ బుద్దిలేదు...
వాళ్ళే వద్దని వార్నింగ్ ఇచ్చినా... అదే చేస్తారు.
మేము ఎలాగూ పాడైపోయాం.. మళ్ళీ మావాళ్ళని కూడా ఎందుకు పాడుచేస్తారు?
మానేయండి లేదా ఛస్తారు!!

ఇట్లు
మీ మానవ శరీర అవయువాలు
(Human Body Parts)

సహకారం : లిప్ కాన్సెర్, లంగ్ కాన్సెర్, ఓరల్ కాన్సెర్ ఇంకా వగైరా వగైరా కాన్స్‌ర్స్(ఎందుకంటే ఎన్నున్నాయో మాకు సరిగ్గా లెక్క తెలీదు కాబట్టి)

******

అంతగా కాల్చుకోవాలంటే బాగా దూరంగా వెళ్ళి కాల్చుకోండి
లేదా
ఇక్కడికి వెళ్ళి రేడియో వినండి
voicewibes

ఐతే OK..

భాషను బతికించుకోవడమేమిటి? నీ బొంద!! ౨

2007-05-10T22:26:00.000-07:00

భాషను బతికించుకోవడమేమిటి? నీ బొంద!! అంటున్నాడు రాము,
అవును బతికించుకోవడమేమిటి??
ఎవరు ప్రయత్నిస్తున్నారు బతికించుకోవడానికి??

౨౦౦౨ లో అందరి లానే అమీర్‌పేట్ లో మల్టీమీడియా కోర్స్ నేర్చుకున్నా. ప్రతీ రోజూ గాంధీ నగర్ నుంచి అమీర్‌పేట్ కి వచ్చి వెళ్ళేవాడిని. ఒక రోజు అలా బస్సులో తిరిగి వెళ్ళేప్పుడు నా పక్కన ఒకతను కూర్చున్నాడు(క్షమించాలి, అతని పేరు గుర్తులేదు). అతని చేతిలో డ్రాయింగ్ పుస్తకమొకటి ఉంది. మీరు ఆర్టిస్టా అని అడిగాను, కాదు అంటూ ఆ పుస్తకాన్ని చూపించాడు. అందులో ’అ, ఆ’ ల నుంచి తెలుగులోని వదిలిపెట్టేసిన అచ్చులు వరకు ఉన్నాయి. తెలుగు భాషలో ఏవి వదిలేసారో, ఎందుకు వదిలేసారో అన్నీ వివరంగా చెప్పారు. అలా నేను ఎన్నో విషయాలు అతని ద్వారా తెలుసుకున్నాను. నిజంగా తెలుగు భాష తియ్యనైనదే, అందులో సందేహం లేదు. కాకపోతే ఒక ’ముస్లిం’ ఇన్ని విషయాలు ఎలా చెప్పగలరు? అవును అతనొక ముస్లిం. పేరు ఖాదర్ అన్నట్టు గుర్తు. తెలుగు నేర్చుకోవడానికి వచ్చే విదేశీయులకి కేవలం ౫(ఐదు) రోజుల్లో నేర్పుతారంట. ఇటువంటి వారు ఉన్నంతవరకు తెలుగు భాషని బతికించుకోవడాలు, రక్షించుకోవడాలు అవసరం లేదు.

ఐతే OK..

ఇంటర్వూ ఎటూ లేదు

2007-03-30T06:42:00.000-07:00

ఇంటర్వూ ఎటూ లేదు ఇంటికైనా వెళ్ళు బ్రదర్..
ఇంటర్వూ ఎటూ లేదు ఇంటికైనా వెళ్ళు బ్రదర్..
హైద్రాబాదు నగరంలో ప్రతి కంపెనీ నీదీ నాదే బ్రదరూ..
ఈ హై టెక్కు నగరంలో జాబులకేమీ కొదవ లేదు బ్రదర్ ర్ ర్.. ర్.. ర్..
ఇంటర్వూ ఎటూ లేదు

మన అమ్మ మైక్రోసాఫ్టు.. మన అన్న బిల్గేట్సు..
మన అమ్ము సాఫ్టువేరు రా.. తమ్ముడూ..
మన దమ్ము ఐ. టీ బూము రా..
డిగ్రీలు పుచ్చుకుని, బుక్సు చేత పట్టుకుని..
హైద్రాబాదు (మైత్రీ వనమ్) చేరినాము, కోర్సులెన్నొ నేర్చినాము..
ఐ.టి ని పాలించే భావి ప్రాజెక్ట్ మేనేజర్లం బ్రదర్..
ఇంటర్వూ ఎటూ లేదు

ఐబిఎమ్, డెల్ మనవి.. ఒరకిల్, టీసీఎస్ మనవి..
వాకిన్ కి వెళ్ళొద్దామురా.. వెళ్ళీ.. ఉద్యోగం పట్టెద్దామురా..

డెబ్బై శాతం, ఎనభై శాతం రాకుంటే మన తప్పా..
డెబ్బై శాతం, ఎనభై శాతం రాకుంటే మన తప్పా..

మంచి మార్కులివ్వలేని యూనివర్సిటీదే తప్పా.. ఆ.. ఆ..
మంచి మార్కులివ్వలేని యూనివర్సిటీదే తప్పా..
పర్సంటేజీ లేకున్నా జాబ్ కి అప్లై చెయ్ బ్రదర్..
ఇంటర్వూ ఎటూ లేదు

హై క్లాసు కూలీలం.. సాఫ్టువేరు బానిసలం..
డాలర్ల దాసులమ్మురా.. తమ్ముడూ.. మనసుకు శాంతి కరువురా..
ముందేమో జాబు లేదు.. వచ్చాక జీతం నచ్చలేదు..
హైకో రామచంద్రా అంటే జీతం పెంచే దిక్కే లేదు..
దేవుడిదే భారమని నౌకరిలో రెస్యూమ్ పెట్టు బ్రదర్ ర్ ర్.. ర్.. ర్..
ఇంటర్వూ ఎటూ లేదు

ఐతే OK..

చిలక చమత్కారం - ౨

2007-01-11T08:03:00.000-08:00

రంగారావు ఇంటి ముందు నుంచి వెళుతోంది కాంతమ్మ. ఆమెను చూసి రంగారావు పెంచుకుంటున్న చిలక 'ఓయ్ కాంతమ్మా! తిక్క మొహం దానా' అని అరిచింది. సాయంత్రం అదే దారిలో తిరిగొస్తుంటే చిలక మళ్ళీ 'ఓయ్ కాంతమ్మా! తిక్క మొహం దానా' అంది.

కోపంతో ఆవిడ చిలక యజమాని రంగారావు దగ్గరకెళ్ళి గొడవ పెట్టుకుంది. మరోసారి అలా అనకుండా చూస్తానని సర్దిచెప్పి పంపాడు రంగారావు.

మర్నాడు మళ్ళీ అదే దారిలో వెళుతున్న ఆవిడని 'ఓయ్ కాంతమ్మా' అని పిలిచింది చిలక. కోపంగా చూసింది కాంతమ్మ. 'ఆ తర్వాతేంటో నీకు తెలుసులే' అంది చిలక.

ఐతే OK..

చిలక చమత్కారం

2007-01-07T06:15:00.000-08:00

'వెధవా, ఇడియట్, స్టుపిడ్, రాస్కెల్..' అంటూ కొత్తగా తిట్టడం నేర్చుకుంది రంగారావు పెంచుకుంటున్న మాట్లాడే చిలక.

దాన్నెలాగైనా దారిలోకి తేవాలని తిండి పెట్టడం మానేసాడు రంగారావు.

అయినా అది తిట్లు మానలేదు.

దాంతో ఒక రోజు ఆ చిలుకను తీసుకెళ్ళి ఫ్రిజ్ లో పెట్టాడు. చలికి తట్టుకోలేక అప్పుడైనా తన మాట వింటుందని.

కాసేపటికి చిలక అరుపులు వినిపించి ఫ్రిజ్ తలుపు తీసాడు.

'నీకు దణ్ణం పెడతాను. నన్ను బయటికి తియ్యి. ఇక జన్మలో తిట్టను. '

చిలకని ఫ్రిజ్ లోంచి బయటికి తీసాడు రంగారావు, అప్పుడు అది అడిగింది ' అది సరే గానీ.. అన్ని మాటలన్నా నన్ను తిట్టకుండా కొట్టకుండా లోపల పెట్టావు కదా! ఆ కోడి ఏమని తిట్టిందీ.. ఈకలు వలిచి మరీ లోపల పెట్టావు' ఆసక్తిగా అడిగింది లోపలున్న చికెన్ ని చూపిస్తూ.

ఐతే OK..

ఏమో.. గుర్ర౦ ఎగరావచ్చు

2006-11-29T04:03:00.000-08:00

ఏ౦టొ ఈ పిచ్చి పేర్లు..
ఇలా౦టి పేర్లు పెట్టాలని వాళ్ళకి ఎలా తడుతు౦దో మరి..
ఒక్కసారైనా వాళ్ళని చూడాలి..
అబ్బా.. నసాపి స౦గతి చెప్పరా బాబూ అని తిట్టుకోవద్దు..

నిన్న ఆఫీసుకి వెళ్తు౦టె గోడ పై రాసున్నఆ సినిమా పేరు చూసాను.
అది "వేసవి"

ఈ పేరుని చూసినప్పుడు నాకు వేసవి లో కూడా అ౦తలా ఒళ్ళు మ౦డలేదు, కానీ తరువాత అది తలుచుకుని తెగ నవ్వుకున్నాలే , ఎ౦దుక౦టారా ఇటువ౦టి వాటి మీద మన౦ ఒళ్ళు మ౦డి౦చుకోవడ౦, నిప్పులు తోక్కడ౦ వలన ఒరిగేదేమీ ఉ౦డదు, వీలైతే భూమికి సాయ౦ చేయ౦డి.

హుమ్మ్..
ఐనా నేను దీనిపై ఇ౦కేమీ అనదల్చుకోలేదు.. ఐతే OK అనడ౦ తప్ప..
ఏమో గుర్ర౦ ఎగరావచ్చు అది సూపర్ డూపర్ హిట్టవ్వచ్చు, కదా..

"భూమికి సాయ౦ చేయ౦డి. "

ఐతే OK..

వినాయక చతుర్థి శుభాకాంక్షలు

2006-08-26T21:14:00.000-07:00

సామెతలంట..

2006-08-10T22:53:00.000-07:00

ఇనేఓడుంటే అరిదాసు ఆంగ్లంలో గళమెత్తి పాడాడంట
(వినేవాడుంటే హరిదాసు ఆంగ్లంలో గళమెత్తి పాడాడంట)

యేటగాడు ఎర్రెదవైతే పిచుకొచ్చి గన్నట్టికెల్లిందంట
(వేటగాడు వెధవైతే పిచ్చుకొచ్చి గన్ను పట్టుకుపోయిందంట)

ఐతే OK..

అబ్బో.. క‌ష్టమే..

2006-07-16T08:13:00.000-07:00

జార్జ్ బుష్ ప్రార్థన‌కి మెచ్చి, ప్రత్యక్షమైన దేవుడు ఏదైనా వ‌రం కోరుకోమ‌న్నాడు.

'దేవా.. కాశ్మీర్ స‌మ‌స్య ఇప్పటిదాకా ప‌రిష్కారం కాలేదు. దానికో మార్గం చెప్పి పుణ్యం క‌ట్టుకో' విన‌యంగా అడిగాడు బుష్.

'అబ్బో.. ఏమంటే ఎవ‌రికి కోప‌మొస్తుందో, అది నా వ‌ల్ల కాదుగానీ ఇంకేదైనా కోరుకో'

'స్వామీ.. న‌న్ను ర‌క్తపిశాచి అంటున్నారు, అలా కాకుండా అన్ని దేశాల్లోనూ నేను శాంతికాముకుడిన‌ని అనుకునేట‌ట్టు చెయ్యి' అడిగాడు బుష్.

'ఇందాకేంటీ అడుగుతున్నావు? కాశ్మీరా.. పాల‌స్తీనా??' మాట‌మార్చాడు దేవుడు.

ఐతే OK..

తెలంగాణా శుభలేఖ

2006-06-29T00:00:00.000-07:00

పెండ్లి శుభలేఖ

మా పోరడు

చి: ఎల్లయ్య

చి:సౌ: ఎల్లమ్మ

అనే పోరిని పెండ్లి చేసుకుంటుండు, మరి మీరంతా పెళ్ళాం పిల్లలగాండ్ల తోని, లేకపొతె గర్ల్ ఫ్రెండ్ల తోని, యాద్ మరవకుండ రావలె.

ఎప్పుడుందీ అంటే షనివారం పొద్దుగాల.

ఎక్కడ్నంటె మన ఆషొక గార్డెన్స్ లేదా, బొయింపల్లి సికింద్రబాద్ల, అదే భాయ్ పెట్రోల్ పంపు పక్కకు, ఆడ్నె.

మర్షిపోవద్దు సూడు మరి. పెండ్లికాంగానే మస్తుగ తిని పోవలె.

గిట్లు,
యాద్గిరి

ఐతే OK..

తెలుగు అంకెలు - Telugu Numbers

2006-06-14T05:04:00.000-07:00

తెలుగు అంకెలు, ఒకటి నుంచి తొమ్మిది వరకు. వరుసగా..

౦
౧
౨
౩
౪
౫
౬
౭
౮

౯

ఐతే OK..

గేదె కూర్చుంది!! 2

2006-05-31T21:15:00.000-07:00

నేను: నాన్నా గేదె కూర్చుంది!!
నాన్న: ఇట్టియ్యా ఇదేంట్రా ఇలా కుర్చుని లెగట్లేదు
ఇట్టియ్య: ఎమోరా, నేను ఎప్పుడూ చూళ్ళేదు ఇలాగ
నాన్న: ఇందాక కర్రతొ కొట్టాను
నేను: నాన్నా గేదె కూర్చుంది

ఇట్టి మాయ గేదెని చాలా సేపు జాగ్రత్తగా పరిశీలించాడు. కానీ ఎమీ అర్థం కాలేదు.

ఇట్టియ్య: ఎంతసేపయ్యింది??
నాన్న: పావుగంట పైనే అయ్యింది
ఇట్టియ్య: సత్తిరాజూ (మా నాన్న గారి పేరు సత్యనారాయణ మూర్తి, సత్తిరాజంటారు) గేదె ఇంక ఐపోయింద్రా. దాని సట్ట జారిపొయింది. ఇంక గేదె పనిచెయ్యదు.
నాన్న: డాటర్ని పిలుద్దాంరా. అని మాట్లాడుకుంటూ అక్కడి నుంచి కొంచెం దూరం వెళ్ళారు.
నేను: నాన్నా..
నాన్న: ఒరేయ్ నోర్ముయ్ (నా వంక చూడకుండానే)
మళ్ళీ పిలిచాను పలకలేదు
నేను ఎంత పిలిచినా పట్టించుకోకుండా వాళ్ళిద్దరూ చాలా సీరియస్ గా మాట్లాడుకుంటున్నారు గేదెని ఏం చేద్దామా అని.
నేను వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్ళాను,
నేను: నాన్నా..
నాన్న: ఓరేయ్ ఇంకోసారి గేదె కుర్చుంది అన్నవంటే నిన్ను కూడా దాని పక్కనే కుర్చోపెడతాను అన్నారు.
అది కాదు నాన్నా, ఒకసారి ఇలా చూడు అంటూ గేదెని చూపించాను
నాన్న, ఇట్టి మాయ ఆశ్చర్యపోతూ అడీగారు 'ఏం చెసావ్' అని
నేనేమీ చెయ్యలేదు కాస్త పచ్చ గడ్డి వేసానంతే అన్నాను.
అక్కడ గేదె గడ్డి మేస్తోంది కుర్చుని కాదు నుంచుని.

ఐతే OK..

గేదె కూర్చుంది!!

2006-05-27T20:02:00.000-07:00

అప్పుడు నాకు 13 సంవత్సరాలు. ఎనిమిదో క్లాసు చదువుతున్నాను. మా ఊరి పేరు పాలకొల్లు, పశ్చిమగోదావరి జిల్లా.

మాకు 'గొల్లవాని చెరువు' అనే ఊరిలో కాస్త పొలం వుండేది(ఈ ఊరు పాలకొల్లుకి 3 కిమి దూరం). రోజూ పొద్దున్నే 5గంటలకు నేను మా నాన్నగారు చెరొక సైకిల్ మీద బయలుదేరి పొలం వెళ్ళేవాళ్ళం. మేము వెళ్ళే దారి చివరి 2కిమి రైలుపట్టాల పక్కన వుండే చిన్ని దారిలో సాగేది. ఆ చిన్ని దారిలో సైకిల్ తొక్కుకుంటూ, పచ్చని పొలాల్నీ, చెట్లనీ, మంచుతో తడిసిన గడ్డినీ, రకరకాల పక్షుల్నీ, సూర్యోదయాన్నీ చూసుకుంటూ, పలకరించుకుంటూ వెళ్ళేవాడిని. ఈ రైలు పట్టాల పైనే రూపాయల్ని తప్పడ చేసిన సందర్భాలూ వున్నాయి :)

మా పొలంలోనే వుండే పాకలో మాకు రెండు గేదెలు ఒక ఆవు వుండేవి. ఇందులో 'కొమ్ముల గేదె' అనే ఒక గేదె వుండేది. దాని మీదెక్కి కూర్చోడం, కొమ్ములు పట్టుకు లాగడం, అది కాలువలో దిగినప్పుడు దాని తల నీళ్ళల్లో ముంచడం(ఊపిరి పీల్చుకోకుండా 5నిమిషాలు పాటు వుండేది) ఇలా సాగేవి దానితో నా ఆటలు.

ఒక రోజు నాకొక అనుమానం వచ్చి, మా నాన్న గార్ని అడిగాను, 'నాన్నా, గేదెలు కూర్చోవా?' అని. కూర్చోలేవురా అన్నారు. ఇది జరిగిన కొన్ని రోజులకి ఒక రోజు సాయంత్రం నేను పొలం వెళ్ళాను. ఆ రోజు కొమ్ముల గేదె సరిగ్గా మాట వినడం లేదంట, అందుకని మా నాన్నగారు కర్రతో సరిగ్గా ఒక్కటిచ్చుకున్నారు. వెంటనే గట్టిగా అరిచారు నన్ను రమ్మని. మామిడి చెట్టు మీద ఆడుకుంటున్న నేను పరుగెత్తుకుని వెళ్ళి చూద్దును కదా అక్కడ గేదె కుర్చునుంది. మా ఇద్దరికీ ఏం చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు. ముందుగా నేను 'నాన్నా, గేదె కూర్చుంది' అన్నాను. వెంటనే మా నాన్నగారు దాన్ని అదిలించారు, కాని చలనం లేదు.

నేను: నాన్నా గేదె కూర్చుంది!!
నాన్న: ఒరేయ్, వెళ్ళి ఇట్టి మాయని పిల్చుకురా
(ఇట్టి మాయ: ఇతని పేరు విష్ణు. నాకు మావయ్య అవుతారు. మా పొలం పక్కనే ఇల్లు).
నేను: నాన్నా గేదె కూర్చుంది!!
నాన్న: అవున్రా. కన్పిస్తోంది. ముందు నువ్వెళ్ళి ఇట్టి మాయని పిలు.
నేను: ఐతే OK అని పరిగెత్తుకుని వాళ్ళింటికి వెళ్ళాను
ఇట్టియ్య: ఏంట్రా?
నేను: ఇట్టి మాయా త్వరగా రా, నాన్న పిలుస్తున్నారు.
ఇట్టియ్య: ఏమయ్యిందిరా??
నేను: గేదె కూర్చుంది!!
ఇట్టియ్య: గేదె కూర్చొవడమేంట్రా??? అంటూ బయల్దేరాడు

మిగిలింది తర్వాత చెప్తా..
మర్చిపోవద్దే.. మళ్ళీ రండి.

ఐతే OK..

శ్రీశ్రీ

2006-05-18T00:21:00.000-07:00

కుక్క పిల్లా,
అగ్గి పుల్లా,
సబ్బు బిళ్ళా--
హీనంగా చూడకు దేన్నీ!
కవితామయమేనోయ్ అన్నీ!
రొట్టె ముక్కా,
అరటి తొక్కా,
బల్ల చెక్కా--
నీ వేపే చూస్తూ ఉoటాయ్!
తమ లోతు కనుక్కోమంటాయ్!
తలుపు గొళ్ళెం,
హారతి పళ్ళెం,
గుఱ్ఱపు కళ్ళెం--
కాదేదీ కవితకనర్హం!
ఔనౌను శిల్ప మనర్ఘం!
ఉండాలోయ్ కవితావేశం!
కానీవోయ్ రస నిర్దేశం!
దొరకదటోయ్ శోభాలేశం!
కళ్ళంటూ ఉంటే చూసి,
వాక్కుంటే వ్రాసీ!
ప్రపంచమొక పద్మవ్యూహం!
కవిత్వమొక తీరని దాహం!

'మహా ప్రస్థానం' నుంచి.
శ్రీరంగం శ్రీనివాసరావు (1910 - 1983)

తియ్యని మాట - అమ్మ

2006-05-13T21:23:00.000-07:00

అమ్మను పూజించు
ఏ దేవుడ్నీ మొక్కే అవసరం రాదు నీకు.

ప్చ్...

2006-05-10T04:20:00.000-07:00

ప్చ్...

ఐతే OK..
ఎన్ని తలమునకలైపోయే పనులున్నా రోజులో ఒక్కసరైనా నవ్వండి.

నిన్నంతా.. నిన్నటి సుత్తికి కొనసాగింపు

2006-05-09T19:50:00.000-07:00

నిన్నటి (నిన్నంతే..) పోస్ట్ కి ఇది కొనసాగింపు. అది చదివిన తర్వాత మాత్రమే ఈ పోస్ట్ చదవండి, లేకపోతే అర్ధం కాదు. కుదర్దు అంటారా ఇక మీ ఇష్టం. తల నొప్పి వచ్చింది, బొప్పి కట్టింది అంటే నాకు సంబంధం లేదు.

నాకు ఫోన్ లేదు కానీ నంబర్ వుంది. అన్నయ్య ఫోన్ కొంటానని తీసుకెళ్ళి నోకియా(FM Phone) చూపించాడు. అదంటే నాకు ఇష్టం వుండదు(యాక్). కానీ, కొన్ని నోకియా ఫోన్స్ లో Camera క్వాలిటీ చాలా బాగుంటుంది.
ఐతే OK అన్నాను. కానీ మొటరోలా కొన్నాము.

ఫోన్ ఎప్పుడు కొనుక్కుంటావు అని అడిగే ఒకళ్ళకి వెంటనే ఫోన్ చేసి చెప్పాను కొన్నానని. మంచిది అని ఫోన్ పెట్టేసారు(నిద్ర మత్తులో వున్నార్లే).

ఐతే OK అనుకున్నాను.

ఈ నా సుత్తిని నిన్న మరియు ఈరోజు ఓపిగ్గా చదివి భరించినందుకు నాకు చాలా సంతోషంగా వుంది.

అసలు విషయం ఏమిటంటే ఇన్ని ఐతే OK లు నా జీవితంలో ఏ రోజూ లేవు.
అవునండి, ఇంకో ఐతే OK వుంది.

సరే సరే.. ఇదే చివరిది.
ఇన్ని ఐతే OKల్ని బ్లాగ్ లొ పోస్ట్ చేద్దామని అంతా టైప్ చేసాక కరెంట్ పోయింది(UPS పని చెయ్యలేదు) :( .
ఐతే OK అనుకుని మళ్ళీ టైప్ చేసుకుని పోస్ట్ చేసాను.

ఐతే OK..
ఎన్ని తలమునకలైపోయే పనులున్నా రోజులో ఒక్కసరైనా నవ్వండి.
--------------------------------------------------------------------
ముఖ్య గమనిక: మన తెలుగు బ్లాగర్లందరూ కలుసుకోవటానికి కిరణ్ కుమార్ చావా గారు call for this months meet అనే ప్రోగ్రాం పెట్టారు. ఇష్టం వున్నా లేకున్నా రావల్సిందిగా బెదిరిస్తున్నాను.

నిన్నంతా..

2006-05-09T00:34:00.000-07:00

పొద్దున్న లేవగానే బ్రష్ చేసుకుందామని చూస్తే పేస్ట్ లేదు.
ఐతే OK అని వెళ్ళి తెచ్చుకున్నా.

అన్నయ్య ఆఫీస్ కి త్వరగా వెళ్ళాడు(ఇద్దరమూ ఒకటే ఆఫీస్).
ఐతే OK అని నేను ఆటోలో వెళ్ళాను.

ఆఫీస్ లొ 'నెట్' లేదు.
ఐతే OK అని నా పని చేసుకున్నాను ;)

లంచ్ తెమ్మని ఆఫీస్ బోయ్ కి చెప్తే, అఫీస్ లో అందరు బయటికి వెళ్తున్నారు అని చెప్పాడు.
ఐతే OK అని నేనూ వాళ్ళతో వెళ్ళాను.

నాకు ఎగ్జామ్స్ వున్నాయ్ కదా త్వరగా వెళ్దామని మా సీనియర్ కి చెప్పాను. బయల్దేరే టైమ్ కి వర్షం మొదలైంది.
ఐతే OK అని ఆగిపోయను.

బయల్దేరే టైమ్ కి మళ్ళీ వర్క్ ఇచ్చారు,
ఐతే OK అని కంప్లీట్ చేసి వెళ్ళాను.

పనుంది, మిగిలింది తర్వాత చెప్తా..

ఐతే OK..

సుస్వాగతం

2006-05-08T02:48:00.000-07:00

ఐతే OK,

హుమ్ మ్ మ్...
ఇంకా ఏదో రాద్దామనుకున్నా, కానీ మర్చిపోయాను :( ఈ సారికి ఇలా కానిద్దాం..
గుర్తు వచ్చినప్పుడు రాస్తాలే..

మరొకసారి దయచేయండి